Alles wat je moet weten over Google’s Project Treble

Hoe Google het updateproces van Android voor fabrikanten versoepelt.

In Android 9 is Project Treble volledig toegevoegd. Hiermee draait de OS-code onafhankelijker van de hardwarelaag en hoeven smartphoneproducenten niet meer te wachten tot chipmakers updates uitbrengen voordat ze zelf aan de slag kunnen.

Android P, Android 9, Android Pie, logo

Alles wat je moet weten over Google’s Project Treble
In Android 9 is Project Treble volledig toegevoegd. Hiermee draait de OS-code onafhankelijker van de hardwarelaag en hoeven smartphoneproducenten niet meer te wachten tot chipmakers updates uitbrengen voordat ze zelf aan de slag kunnen.

Het is lastig om over Project Treble te praten zonder verloren te raken in een oerwoud van technische details. En dat is logisch, want dit draait om het herontwerpen van de architectuur van Android, om een modulaire basis vast te stellen waarbij de low-level code van de hardwarefabrikanten losstaan van het hoofdbesturingssysteem. Hierdoor kunnen smartphonefabrikanten OS-code updaten zonder dat de lower-level systeemcode steeds opnieuw moet worden aanpast.

Eigenlijk komt het erop neer dat Google met Project Treble het updatedilemma van Android probeert aan te pakken. Laten we eens kijken wat dit betekent in praktische bewoordingen en wat het daadwerkelijk betekent voor jou als Android-gebruiker die niet noodzakelijkerwijs alle technische details op het netvlies heeft. Het gaat er praktisch gezien om dat het sneller, makkelijker en goedkoper wordt voor fabrikanten om Android-updates uit te rollen naar de gebruikers.

Hoe je een Android-taart bakt

Dat is de korte versie. De context zijn de updateproblemen. Dit duurt steeds zo lang, omdat elke keer dat een nieuwe OS-versie uitkomt de smartphonemakers moeten wachten op updates van hardwareleveranciers – bedrijven als Qualcomm die de chipsets maken aan de binnenkant van het toestel – om de delen code bij te werken die verwijzen naar interne hardwarecomponenten. Pas als dit klaar is, gaat de smartphonemaker aan de slag om de software van Google en de firmware-updates van toeleveranciers samen te voegen met hun eigen sausje van aanpassingen en features. Dat resultaat wordt getest en vervolgens uitgerold naar gebruikers.

Treble scheidt dat low-level-stuk – de delen van de code die te maken hebben met de processor, modem en andere onderdelen – van de rest van het besturingssysteem. Op die manier hoeven die elementen niets steeds te worden geüpdatet bij elke nieuwe Android-versie, ze zijn een constant fundament onder alles en het eerste stuk van het update-proces kan daardoor worden overgeslagen en fabrikanten kunnen meteen aan de slag zodra een nieuwe versie van Android verschijnt.

Om een analogie te gebruiken: je kunt het totale Android-pakket zien als een taart. Tot nu toe was alles samengepakt in één recept, wat betekent dat voor een nieuwe versie elk ingrediënt opnieuw samengesteld moet worden om de taart te maken. Met Treble bestaat de taart uit afzonderlijke delen. Hardwarespecifieke elementen vormen de bodem, die niet hoeft te veranderen. Het belangrijkste stuk van de taart is de Android-versie van Google en de laag erbovenop specifieke applicaties van fabrikanten. Bij een nieuwe versie hoeft de fabrikant niet te wachten op een nieuwe bodem, die blijft hetzelfde.

Google maakte daadwerkelijk stappen hiermee in 2017 met de release van Android 8.0 (Oreo). Daar werd de eerste scheiding aangebracht tussen lower-level code en het besturingssysteem. In Android 9 (Pie) is het voor het eerst compleet en operationeel. Chipsetleveranciers staan klaar om dit te ondersteunen met een flink aantal apparaten dat Treble ondersteunt.

Waarom Project Treble?

De afgelopen jaren is gebleken dat Android-updates een zootje zijn – en dat is een understatement. Enkele uitzonderingen daargelaten, bijvoorbeeld met Google’s eigen toestellen, zijn smartphonemakers niet in staat gebleken om tijdig en betrouwbaar met updates te komen. De gebruikers lijden daaronder, met gedateerde software waardoor features ontbreken, maar ook beveiligingsverbeteringen en aanpassingen onder de motorkap niet doorkomen.

Google is daarom al langer bezig met methodes om minder af te laten hangen van OS-updates, met updates voor systeemapps en services van het besturingssysteem via Google Play en met stappen om meer apparaten in de markt te zetten met updategaranties (Android One) maar core-software blijft nog steeds een belangrijk onderdeel. En nog steeds zijn updates pijnlijk laat, als ze al uitgerold worden. De grootste versie is bijvoorbeeld op dit moment (september 2018) versie 6.0 (Marshmellow) die in 2015 uitkwam. Versie 8.0 is meer dan een jaar oud en draait op 11,4 procent van de apparaten. Samen met 8.1 heeft 14,6 procent van de gebruikers Oreo draaien. Project Treble moet dat eeuwig achterlopen van Android-versies verkorten.

Hoeveel maakt dit ook echt uit?

Dat is de hamvraag en momenteel is het nog te vroeg om daar antwoord op te hebben. Google denkt door de aanpassingen op hardwareniveau te schrappen ongeveer drie maanden af te kunnen knibbelen van een gebruikelijk updateproces. Om dat in perspectief te plaatsen: Samsung kostte het zeven maanden vanaf de release van Android 8.0 om het op zijn toenmalige vlaggenschepen te zetten. Als alle andere factoren gelijk blijven, zou het dus vier maanden duren om met Treble-ondersteuning de update af te levern.

Met andere woorden, onder Treble zouden Samsungs huidige topmodellen vanaf december Android 9 (Pie) moeten kunnen ontvangen. Dat is nog steeds een niet zo snelle update van Android, maar wel een flinke verbetering ten opzichte van het verleden.

Maar het probleem is dat alle andere factoren niet altijd gelijk blijven, zoals je ziet aan het afglijden van fabrikanten in hun updatebeloftes de afgelopen tien jaar. Bovendien verschilt het per fabrikant hoeveel er nog aan de update gewerkt moet worden. LG brengt bijvoorbeeld belangrijke veranderingen aan in de Android-software, met een eigen interface en add-on features. Motorola daarentegen blijft dicht bij de Android-standaard en doet enkele kleine aanpassingen. In theorie zou daarom Motorola veel sneller moeten kunnen bewegen met nieuwe updates.

Tegelijkertijd heeft een bedrijf zo groot als Samsung meer resources dan een bedrijf als Motorala, maar de keerzijde daarvan is dat een log bedrijf minder flexibel is en Samsung wellicht niet die resources wil besteden aan updateondersteuning. Immers, als de telefoon eenmaal is verkocht, waarom zou je dan nog tijd steken aan updates? Met andere woorden, er zijn een heleboel variabelen die bepalen wat het effect is van Treble.

Lage incentive voor updates

Daarbij moet je er rekening mee houden dat post-verkoop ondersteuning tijd en resources kost en die moeite brengt weinig directe, tastbare winst naar de Android-fabrikant. Je zou zelfs kunnen beargumenteren dat het tijdig leveren van updates tegen het businessmodel van de makers ingaat, omdat een toestel langer meegaat en gebruikers minder vaak apparaten kopen. Treble kan daar niets aan veranderen: als fabrikanten geen werk maken van updates, maakt al die optimalisatie uiteindelijk niets uit.

Het enige dat we vrij zeker kunnen stellen is dat Treble een belangrijk deel van het basiswerk dat is vereist voordat er daadwerkelijk stappen gezet kunnen worden om OS-updates af te leveren niet meer nodig is. Als een bedrijf wil gaan voor een goed updatebeleid, kan dat nu sneller daarvoor gaan zonder aanvullende investeringen. Hoe dit uiteindelijk allemaal uitpakt, is volledig afhankelijk van de fabrikanten.

Bron: JR Raphael  Computerworld Vandaag om 10:25